اين روزها مصادف با سالگشت شهادت سردار قاسم نصراللهي يكي از اسوه هاي عرصه هاي جهاد و مقاومت و پايداري است شهيد قاسم نصراللهي به حق اسم با مسمائي داشت. او نصرت الهي را در ذات خود تجربه و نهادينه كرده بود. براي پيروزي انقلاب اسلامي سر از پا نمي شناخت. در مبارزات دانشجويي پيشگام تر از همه بود. زماني كه در محيط دانشجويي برپايي نماز جماعت جرم و اقدام عليه امنيت كشور و نظام شاهنشاهي بود او پيشنماز مي شد. كمتر واهمه داشت و ترس به خود راه مي داد. در بين دانشجويان، چهره اي برجسته بود همه او را دوست مي داشتند و با اسم كوچك او را صدا مي زدند در برنامه هاي كوهنوردي به پاي آخرين فرد مي آمد، هر چند از لحاظ جسمي و توان كوهنوردي از همه قوي تر بود. دعاهاي او در هر مراسمي زبان زد بود. بويژه دعاي خاصي كه براي ظهور ذي وجود امام زمان مي سرود. او همه خواسته هاي انقلابي و تكيه بر ارزش هاي اسلامي را در اين دعا جمع مي كرد و ياد امام راحل(ره) را هم. انساني مسئولي، متعهد و با ايمان بود.

با پيروزي انقلاب اسلامي، لحظه اي متوقف نماند. در تلاطم هاي سياسي اوايل پيروزي انقلاب چون كوهي مستحكم و استوار در مقابل جريانات انحرافي ايستادگي كرد، رهرو راستين راه امام(ره) بود و در هر شرايطي مقتدايش امام(ره) بود.
    به مجرد اين كه براي تضعيف و از پا درآوردن انقلاب اسلامي، اولين درگيري هاي قومي و محلي را ايجاد كردند به كردستان شتافت. او كه در رشته مخابرات درس خوانده بود و موقعيت خوب اداري در انتظارش بود، لحظه اي درنگ به خود راه نداد و رفتن را بر ماندن ترجيح داد و طبق اظهار يكي از دوستان، در ملاقاتي كه با وزير وقت وزارت پست و تلگراف و تلفن آن روز داشت مذاكره اي انجام داد، بر رفتن خود اصرار ورزيد و ديگر به پشت سر خود هم نگاه نكرد.
    او سال ها فرمانده سپاه مريوان و سال ها فرمانده سپاه بانه بود. آن چنان با مردمان وفادار كرد اين دو ديار زندگي و مبارزه كرد كه هنوز پس از سال ها، اتمام جنگ و درگيري، نام وياد او را با قداست ياد مي كنند. مردم محروم ومظلوم كردستان او را پناهگاهي امن براي خود مي دانستند و هنوز ياد سرداران و فرماندهاني چون شهيد قاسم نصراللهي، برايشان آرامش بخش است. چرا كه مي ديدند سينه ستبر او سپر تهاجم كوردلاني است كه چشمشان قدرت ديدن خورشيد را ندارد و از نور گريزان هستند و به ظلمت عادت كرده اند.
    اخلاص، تواضع، رشادت، پايداري، مقاومت، خستگي ناپذيري، اعتقاد و ايمان راسخ به راه نوراني امام راحل(ره) او را ويژه مي ساخت و اين ويژگي ها چهره اي تابناك و صميمي در قامتي سرو مانند از او در ميان مردمان خسته، اما زنده دل و وفادار و سرسخت و نجيب كرد ساخته بود.
    او در واپسين روزهاي پذيرش قطعنامه و پايان يافتن جنگ تحميلي و دفاع مقدس، دعايش مستجاب شد و به ديار معشوق شتافت. آنچنان سبك بال رفت كه حتي اطرافيانش صداي بال و پروازش را نشنيدند و امروز يك لحظه ديدن رفتنش و پروازش را حسرت مي كشند و اين چنين است عاقبت كساني كه با خداي خويش عهد كردند و بر سر تعهد خويش استقامت ورزيدند.

تاريخ نگارش مطلب : 03/06/1389